سلام

خیلی وقت بود که نرسیده بودم سر بزنم. اومدم دیدم که آدرس وبلاگ عوض شده و هیچ یک از کلیک های سمت راست هم کار نمی کند. تا درست شد بهتر دیدم که از اسالم و آستارا هم بنویسم.

یادم می آید بچه که بودم می گفتند یکی از سوالات کنکور این بوده که مرکز چوب ایران کجاست؟ جوابش اسالم است. همیشه دلم می خواست اسالم را ببینم تا اینکه توی این سفر موفق به دیدن آن شدم. از گیسوم و تالش که اومدیم بیرون ، بعد از آستانه اشرفیه ، جاده ای بود که به طرف اسالم می رفت. جاده واقعا زیبائی بود. کوههای بسیار زیبا و سر سبز و جنگلی بسیار زیبا در آن ارتفاعات که ۳ سا عتی را در آن جا سیر کردیم. تمام مدت مناظرپوستر های خارجی در ذهنم بود.

اَسالِم یکی از شهرهای استان گیلان در شمال ایران است. این شهر با جمعیت ۲٬۵۷۵ نفر در بخش اسالم شهرستان طوالش قرار دارد. در دوره هایی نیز مرکزیت شهرستان تالش را داشته است. ناورود از این شهر می گذرد، آن را به دوبخش تقسیم می کند و پس از طی چند کیلومتر به دریای خزر می ریزد. صنایع دستی (گلیم،سفال)، فراورده های دامی ،چوب و کاغذ این ناحیه شهرت فرا منطقه ای دارد.در پیرامون این شهر گردشگاه‌های فراوانی وجود دارد و از جمله ساحل گیسوم،جاده اسالم - خلخال. مردم این ناحیه تالش بوده که به زبان تالشی هم صحبت میکنند

 به عکس هائی از اسالم نگاه کنید.

بعد از اسالم ، به طرف آستارا حرکت کردیم. همیشه تا اسم آستارا می آد، یاد آرش کمانگیر و رود ارس و همین طور جنس های روسی می افتم. آستارا، شهری کوچک در ساحل غربی دریای خزر و در شمالی‌ترین نقطه استان گیلان و آخرین نقطه مرزی ایران و جمهوری آذربایجان است. آستارا از شرق به دریای خزر، از شمال به آستارای جمهوری آذربایجان، از غرب به شهرستان اردبیل و از جنوب به منطقه تالش نشین گرگان محدود است. رود آستارا که از کنار راه شوسه آستارا-اردبیل میگذرد، آستارای ایران را از آستارای جمهوری آذربایجان جدا میسازد در منطقه آستارا علاوه بر زبان ترکی آذربایجانی زبان تالشی‌ نیز رایج است ولی در اثر مهاجرت‌های زیاد از اهمیت آن کاسته شده است. آستارا يكي از زيباترين شهرهاي شمال استان گيلان است . آستارا به موجب قانون تقسیمات کشوری سال ۱۳۱۶ش. بخش شهرستان اردبیل بود، در مهرماه سال ۱۳۳۷ش. تابع آذربایجان شرقی شد و از خرداد سال ۱۳۳۹ش. جزو استان گیلان گردید .جمعیت آن بر اساس سرشماری سال ۱۳۵۵ش، ۳۵۹۴۵ نفر بوده و طبق بر آورد سال ۱۳۶۳ش. به ۴۳۸۶۴ نفر رسیده و در حال حاظر نزدیک به 100000 نفر می باشد. این شهرستان شامل دشت و کوهستان است و هوای دشت در تابستان گرم و مرطوب و در زمستان ملایم و هوای کو هستان در تابستان معتدل و در زمستان سرد است. محصولات آن غلات، حبوبات، برنج و فر آورد ه‌های دامی است. از اماکن تاریخی شهرستان آستارا می‌توان به بقعه شیخ تاج الدین محمود خیوی در لمبر محله آستارا، قلعه شیندان، قبرستان قدیمی ونه بین که در بالای دهکده توریستی حیران بر سر راه فرعی نمین واقع است، قبرستان قدیمی دهکده گنج کشی از آبادیهای نزدیک حیران، بقعه پیر قطب الدین نزدیک د هکده باغچه سرا، بقعه سیدابراهیم و سیدقاسم که گفته می‌شود پسران امام موسی کاظم در د هکده کان رود اشاره کرد.(منبع)

درباره نام این شهر گفته شده که در آغاز آهسته‌رو بوده زیرا کاروانان و مسافران زمانی‌که به این منطقه مردابی ساحلی می‌رسیدند ناچار به حرکت آهسته‌تر می‌شدند. همان نام اوسته رو یا هوسته رو تالشی به مرور تبدیل به آستارا شده است. (در این مورد نگاه کنید به کتاب بستان‌السیاحه). برخی این نام را برگرفته از ریشه استردن یا ستردن بمعنای گرفتن حق العبور یا باج دانسته اند که با توجه به دور افتاده بودن منطقه در سالیان گذشته منطقی بنظر می رسد.(منبع)

افراد معروف آستارا

• شاپور مرحبا نماینده آستارا در مجلس شورای اسلامی در سه دوره متمایل به جناح کارگزاران و راست مجلس
• علیرضا حکیم زاده فوتبالیست معروف که کاپیتان تیم ملی ایران هم بوده
• بابک حسن پور جوان ترین مهندس عضو شورای شهر در کشور که به عنوان قائم مقام شورای استان گیلان شورای نمونه کشور انتخاب شده و در تاریخ هفتم بهمن 1385 بر اثر سانحه تصادف در سن 31 سالگی پس از پایان دوره دوم شوراهای شهر درگذشت.
• سرهنگ بزرگمهر که وکیل مدافع دکتر مصدق بوده و تاریخ جسارت و دفاعیات وی را از مصدق فراموش ننموده.
• حاج کریم صمدزاده استاد خطاطی
• آقـای جواد کارچینی از افراد بسیار معتمد میان مردم و یکی از مسن ترین مردان ایران که در تاریخ 22/8/83 در سن 148 سالگی دیده از جهان فرو بست.
• میلاد کاظمی:استاد بزرگ تمبک و سنتور استارا به شمار میرود.وی شاگرد استاد محمد اسماعیلی(تمبک)وفرامرز پایور در سنتور میباشد. .(منبع)

به عکس هائی از آستارا نگاه کنید.

بعد از آستارا ، به ساحل گیسوم برگشتیم و فردای آن روز هم به خانه رسیدیم.

تا سفر بعد

سلام

روز بعد، سوار اتوبوس شده و به فومن رفتیم. فومن (یا به قول بعضی از مردم شهر مجسمه ها) شهر زیبائی است که در پارک مرکزی آن ،مجسمه های قشنگی از زنان محلی دارد که فنجان و کلوچه به دست شما را به صرف چای و کلوچه دعوت می کنند. یکی از مکانهای بسیار دیدنی فومن (که متاسفانه ما فرصت دیدن آن را از دست دادیم) قلعه رودخان می باشد.قلعه ای در ۲۰ کیلومتری جنوب غربی فومن که ساخت آن به دوران ساسانیان می رسد و شاید بزرگترین قلعه دفاعی در شمال ایران باشد. برای اطلاعات بیشتر درمورد این اثر تاریخی به اینجا و اینجا مراجعه کنید. همین طور غار فوشه که معروف به غار انسانهای اولیه است و فرصت نشد که آن جا برویم. به عکس هائی از فومن نگاه کنید:

عکس آخر مربوط به قلعه رودخان می باشد.

پس از گشتی کوتاه در شهر ، به سمت ماسوله، شهر زیبائی ها و سادگی ها، شهر (روستا) تاریخی ۱۰۰۰ ساله بر فراز کوه، حرکت کردیم و نزدیک ظهر آن جا بودیم.ماسوله یکی از زیباترین روستاهای تاریخی کشور است که تمام خانه های آن از چوب،خشت و گاهی سنگ ساخته شده اند.  ما که از دیدن کوچه های زیبا که در واقع پشت بام خانه های دیگر بود ، خانه های ساده ای که جلوی پنجره ها یشان گل های رنگارنگی بود، صنایع دستی (به خصوص عروسک های دوقلو ) که همه جا می شد خرید ، و مردم خوش برخوردی که با مهربانی ما را به خانه هایشان دعوت می کردند ، سیر نمی شدیم. اطلاعات بیشتر در مورد تاریخچه ماسوله را اینجا، اینجا و اینجا بخوانید. چشمه آب معدنی زمزم ماسوله هم بسیار معروف است. به عکس هائی از ماسوله نگاه کنید.

آخر شب با کلی خاطره به گیسوم برگشتیم تا برای روز بعد آماده شویم.

ادامه دارد