سفرنامه های من:از هند تا اروپا
دوشنبه ٢٠ تیر ،۱۳۸٤
ايرانی هميشه سر افراز

سلام

دوست عزیزم جناب خاطراتچی نوشته بود:راستی من تعجبم که چرا ما ايرانی ها همش می زنيم تو سر کشور خودمون يه جوری که گاهی خودمون هم باورمون می شه که هيچ نکته مثبتی نداريم. دوست دیگرم جناب بهداد هم کامنت گذاشته بودند که:در ادامه نوشته های خاطراتچی بايد بگم ما ايرانيها دچار نوعی خود کم بينی شديم و اصالت خودمون فراموش کرديم و به جای اينکه درس بگيريم فقط ايراد می گيريم و به جای بهينه سازی اين فرهنگ والا فقط بلديم انتقاد کنيم . منم زياد سفر رفتم اما هيچ وقت اين حرفا رو درباره ايران نميزنم. آقای جهانگرد من اصلا بحرينيم اما هيچ وقت بهشون افتخار نکردم.
ممنون از همه کسانی که به من سر می زنند، درجواب این دوستان بايد بگم من همه چيز راسعی ميکنم ببينم.همونطور که با تعريف از آب آشاميدنی ايران شروع کردم وبعد راجع به نحوه کنفرانسهای ایران و بقیه دنیا نوشتم.برای اصلاح یک مشکل،اول باید با مقایسه با موارد مشابه پی به وجود آن برد. من در وبلاگم فقط نظر شخصی ام را می نویسم. مسلما عده ای موافقند عده ای مخالف.  به نظر من اول ازهمه ما توی وبلاگ هامون بایدبه همدیگه  آگاهی بدیم که چنین مشکلی هست وبعدبا کمک همدیگه به دنبال راه حل بگردیم. هر چند من شخصا با انتقادات آقای خاطراتچی درمورد گروههای درگیر در انتخابات اخیر یا عدم تلاش گروههای فرهنگی در مورد ارتقای آگاهی  مردم دنیا در مورد فرهنگ غنی ایرانمون یا انتقاد آقای بهداد به محصولات ایران خودرو  یا مدیریت ایرانی در برف و سرما موافقم . ولی من انتقاد را به منزله کوچیک کردن ایران وایرانی نمیدونم. همه ما از این نظر انتقاد می کنیم که ایران و ایرانی رو دوست داریم. همه می خوا هیم ایران همیشه سرفراز باشه. برای ما مهم نیست که در فرانسه یا انگلیس ، کدوم حزب می بره ، چون برای ما اهمیتی نداره. ولی در مورد ایران ، کوچکترین جزئیات را در نظر می گیریم ، چون برامون مهمه. ولی باید توجه داشت انتقادی ارزش داره که راه حل هم بده. من اگه می نویسم برگزاری کنفرانسمون ایراد داره راهش هم می گم.آیا شما اين طور فکر نمی کنيد؟

 

 

جهانگرد مسافر

[خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]