سفرنامه های من:از هند تا اروپا
جمعه ٢٤ تیر ،۱۳۸٤
سفر نامه هند - ۱۰ :: خريد و چانه زدن

سلام

یکی از خصوصیات هند که اونو خیلی شبیه ایران می کنه، رسم شریف چونه زدنه. شما باید برای همه چیز چونه بزنی : حمل ونقل ، غذا، خرید و .... ما حتی برای کرایه هتل هم چونه زدیم. یکی از دوستانم در بازار یک چمدان می خواست بخرد ، پس از کلی چونه زدن ،با قیمتی کمتر از نصف قیمت پیشنهادی فروشنده خرید و خوشحال بود که کلی چانه زده. چند روز بعد که یکی دیگر از دوستانم چمدان خرید، باورتان نمیشود که چمدانی بزرگتر و بهتر را با قیمتی کمتر خرید.یعنی همیشه مطمئن باشید که یه جورائی سرتو ن کلاه می ره. راستی یادتون باشه اگه خواستید چمدون بخرید حتما چرخ داشته باشه وگرنه حسابی خسته می شید.

 

یکی از بازارهای معروف دهلی نو ، پالیکا بازار است که به صورت دایره های متحدالمرکز و تو درتو  و در زیر زمین ساخته شده است. شما انواع فروشگاهها را با انواع فروشنده ها می یابید.چند عکس زير مربوط به اين بازاره. بعضی از فروشندگان ، فارسی را به خوبی حرف می زنند ، چون یا افغانی اند یا چند سال در ایران زندگی کرده اند. بسیاری از مشتریان آنها هم ایرانی اند. بسیاری از لباسهای هندی که در بوتیک های شمال تهران ، با قیمت های سرسام آور به فروش می رسد را می توان با قیمت هائی بسیار نازل خرید. البته من خودم پارچه ابریشمی را برای سوغاتی بهتر می پسندم، چون شاید مدل لباسی که شما می خرید خیلی هم خوب باشد ولی فرد سوغات گیرنده از آن خوشش نیاید ولی پارچه را هر کس به میل خودش می تواند لباس تهیه کند. آن قدر تنوع لباس و پارچه هست که شما باید چند روز فقط دنبال آن ها بگردید. فقط چانه زدن فراموش نشود.

همون طور که توی عکس زيرمی بينيد ، حتما لباس و فرش و ... از شيوا می بينيد. بعضی ها هم دوست دارن سه نفری ،شيوا بشن(عکسو نگاه کنيد).

 

ادامه دارد

جهانگرد مسافر

[خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]