سفرنامه های من:از هند تا اروپا
چهارشنبه ۱٤ دی ،۱۳۸٤
سفرنامه هند - ۲۴ :: شهر جایپور يا شهر صورتی

سلام

با عرض معذرت ار تاخير های طولانی در تکميل سفرنامه به خاطر مشغله کاری، آخرين بخش سفر هند که آخرين ضلع مثلث : آگرا،دهلی نو، و جایپور است را در اين بخش می نويسم.

شهر جایپور يا شهر صورتی، با قطار فاصله ای حدود ۶-۵ ساعت تا دهلی نو دارد. بعد از چندین روز زندگی در هند، تازه فهمیدیم که در هند برای خرید بلیت قطار (درجه یک) باید به طبقه دوم ایستگاههای قطار رفت، باید پاسپورتها ورسید تبدیل دلار به روپیه را که بانک داده هم به همراه داشت ، و از همه مهمتر فهميديم که آسانسور هم در ايستگاههای قطار هند پيدا می شود.

 پس از خريد بليت برای روز بعد، برای رفتن به جایپور آماده شدیم ومقداری میوه و خوراکی هم برای ناهار روزبعد فراهم کردیم. همانطور که قبلا هم اشاره کرده بودم ، در قطارهای درجه يک پذيرائی مفصلی می شود: یک فلاسک چای،يک شيشه بزرگ آب با ليوان يک بار مصرف، بيسکويت ، بستنی ، املت و ...پس از رسيدن به جایپور ، تصميم گرفتيم که از تور خود ايستگاه قطار استفاده کنيم. ولی کاشکی استفاده نکرده بوديم، چون علاوه بر اينکه مدت زيادی معطل شديم تا اتوبوس پر از توریست شود، برای بازديد هر جا هم کلی معطل می شديم تا همه افراد بيايند و اتوبوس پرشود. بهتر بود که خودمان یک ماشین کرایه می کردیم و از این راهنمای توریستی فقط آدرس جاهای دیدنی را می گرفتیم.

تاريخچه اين شهر به قرن ۱۸ ميلادی برمی گردد.برای آشنائی با جایپور می توانيداينجا ، اينجا ، اينجا و اينجا را ببينيد.

جایپور جاهای ديدنی زيادی دارد که برای ديدن ليست آنها اينجا و اينجا را ببينيد.به علت آن که اکثر کاخهای آن به رنگ صورتی است ، به آن شهر صورتی می گويند.

اولين جائی که ديديم ، Hawa Mahal  يا قصر بادها بود که در سال ۱۷۹۹ ساخته شده است و دارای ۹۵۰ پنجره برای عبور باد است. به عکس هائی از آن نگاه کنيد:

محل بعدی  City Palace بود و بسيار زيبا و بزرگ بودو در گوشه ای از آن هم مراسم رقص مار با يک مار بوآ بود. به عکس هائی از اين قصر نگاه کنيد.


 

در واقع مجموعه ای از قصرها بود. يکی از زيباترين آنها مبارک محل بود.به عکسی از آن نگاه کنيد.

در جایپور، برای اولين بار فيل ها را در خيابان ديديم.

بعد از آن به قصر در ياچه رسيديم.

سپس به ديدن Amber Palace رفتيم که ساخت آن به قرن ۱۶ ميلادی برمی گردد.برای ديدن آن بايد حتما سوار جیپ می شديم که خود هزينه ای جداگانه داشت.در محوطه ورودی هم فيل ها آماده سواری دادن به شما بودند.به عکس هائی از اين قصر نگاه کنيد.

يکی ديگر از جاهای ديدنی جایپور،JANTAR MANTAR  بود که مجموعه ای از انواع مختلف ساعت های خورشيدی بود. به عکس های آن نگاه کنيد.

البته پارک طبيعی جایپور هم ديدنی بود که ما فرصت ديدن آن را پيدا نکرديم.

با عرض معذرت از طولانی شدن اين قسمت، به اميد بستن سفر هند در بخش بعد.

ادامه دارد

جهانگرد مسافر

[خانه | آرشيو | پست الكترونيك ]